دردسر؛ بین گذر؛ چند نفر؛ یك مادر
شده هر قافیه ام یك غزل درد آور
.....
ای كه از كوچه ی شهر پدرت می گذری
امنیت نیست، از این كوچه سریعتر بگذر
.....
دیشب از داغ شما فال گرفتم، آمد:
دوش می آمد و رخساره...! من نگویم بهتر!
.....
چه شده قافیه ها باز به جوش آمده اند!
پشت در! فضه خبر! مادر و در!!! محسن پر!

پی نوشت: چند وقتیه درگیرم. درگیر این خاك و اهلش. الهی و ربی من لی غیرك

اللهم اغننی بحلالك عن حرامك و بطاعتك عن معصیتك و بفضلك عمن سواك

نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 11:23 توسط مهدی قمی| |